Odpowiedzialność wspólnika za długi spółki jawnej – część 1

24 sie

Odpowiedzialność wspólników spółki jawne za długi zaciągnięte przez tą spółkę jest zasadą konstrukcyjną spółki jawnej. Wspólnicy spółki jawnej ponoszą tak zwaną subsydiarną odpowiedzialność za długi spółki określoną w art. 31 Kodeksu spółek handlowych. Zagadnienie to jest niewątpliwie wielowątkowe oraz krytyczne tak dla wspólników spółki, jak i wierzycieli spółki jawnej. Dlatego problem odpowiedzialności będę poruszał szerze – dzisiaj chciałbym zwrócić szczególną uwagę na interesujące tezy dotyczące odpowiedzialności małżonków za długi spółki jawnej. Zapraszam do dyskusji w komentarzach.

Bucior Dariusz – Pr.Spółek.2002.6.9 – Konstrukcja odpowiedzialności wspólników za zobowiązania handlowej spółki osobowej. Teza nr 3

Artykuł 375 § 1 k.c. (jak i zresztą art. 315 k.c.) mówi […] o zarzutach, które przysługują dłużnikowi. Aby można było zastosować ten przepis, należy uprzednio stwierdzić, że dany zarzut, w tym wypadku zarzut potrącenia, istotnie wspólnikowi przysługuje, co jest możliwe tylko w oparciu o art. 498 § 1 k.c. Trudno doszukać się w art. 375 § 1 czy art. 315 k.c. jakiejkolwiek modyfikacji zasad dotyczących możliwości dokonywania kompensacji. Konsekwentnie zatem należy uznać, że odmówienie wspólnikowi statusu dłużnika oznacza pozbawienie go zarzutu potrącenia opartego na własnym prawie. Inaczej wypadnie ocena, jeśli będziemy traktować wspólnika jako zobowiązanego, obok spółki, do świadczenia na rzecz wierzyciela.

Górecki Wojciech – PPH.2008.1.32 – Odpowiedzialność majątkiem wspólnym małżonków za zobowiązania handlowych spółek osobowych, cz. I. Teza nr 1

Istnienie stosunku zobowiązaniowego między małżonkiem-wspólnikiem i wierzycielem spółki oznacza konieczność wyodrębnienia pojęcia przedmiotu zobowiązania, tj. obowiązku świadczenia dłużnika na rzecz wierzyciela. Świadczenie może polegać na działaniu lub zaniechaniu. Od tego należy odróżnić pojęcie przedmiotu świadczenia, tj. przedmiotu, do którego to świadczenie może się w pewnych przypadkach odnosić. Ustalenia te prowadzą do wniosku, że ów związek prawny między zobowiązaniem małżonka-wspólnika wobec wierzyciela spółki a jego majątkiem osobistym powinien raczej odnosić się do przedmiotu świadczenia. O ile więc dałoby się stwierdzić, że np. przedmiotem świadczenia małżonka-wspólnika jest pewne dobro wchodzące w skład jego majątku osobistego, to dopiero wtedy (i chyba tylko wtedy) moglibyśmy mieć do czynienia z wierzytelnością dotyczącą majątku osobistego małżonka-wspólnika.

Górecki Wojciech – PPH.2008.2.39 – Odpowiedzialność małżonków za zobowiązania handlowych spółek osobowych – próba rozwiązania problemu, cz. II. Teza nr 2

Do odpowiedzialności małżonka – wspólnika za długi spółki powinno się stosować art. 41 § 2 k.r. o. […] Z brzmienia art. 41 § 2 k.r.o. należy wyprowadzić wniosek jedynie co do braku możliwości uzyskania przez wierzyciela spółki zaspokojenia z całego majątku wspólnego małżonków w sytuacji, gdy zobowiązanie małżonka-wspólnika nie wynika z czynności prawnej. Jeżeli natomiast małżonek-wspólnik występuje w roli poręczyciela, to art. 41 § 2 k.r.o. nie ma zastosowania, natomiast zastosowanie znajduje art. 41 § 1 k.r.o.

Herbet Andrzej – Rejent.2003.6.41 – Odpowiedzialność wspólników za zobowiązania handlowych spółek osobowych – zagadnienia materialnoprawne. Teza nr 2

Ponieważ wspólnik [handlowej spółki osobowej – taką spółką jest także spółka jawna] odpowiada za dług cudzy, nie sposób uznać go za współdłużnika solidarnego w rozumieniu art. 366 i nast. k.c. Innymi słowy, zobowiązania spółki i wspólnika nie są zobowiązaniami solidarnymi; w relacji do wierzyciela zachodzi tutaj jedynie tzw. solidarność odpowiedzialności. W konsekwencji można zaaprobować odpowiednie stosowanie do odpowiedzialności wspólników za zobowiązania handlowych spółek osobowych przepisy reżimu właściwego dla zobowiązań solidarnych:
a) w zakresie, w jakim nie stoi to w sprzeczności z istotą tej odpowiedzialności i
b) o ile co innego nie wynika z przepisów szczególnych.

Jasiakiewicz Marek – Rejent.2003.6.79 – Sytuacja prawna wspólników osobowej spółki handlowej w razie jej upadłości. Teza nr 2

Wszczęcie postępowania upadłościowego w stosunku do osobowej spółki handlowej może doprowadzić do ustalenia ustawowej przesłanki w postaci bezskuteczności egzekucji z art. 31 § 1 k.s.h., co z kolei pociągnie za sobą możliwość żądania zaspokojenia bezpośrednio z majątku samych wspólników. Tak więc zasada subsydiarnej odpowiedzialności wspólników również potwierdza odrębność podmiotową samej spółki i wspólników, bo jest to przecież odpowiedzialność za zaciągnięte przez spółkę zobowiązania (art. 8 k.s.h.), a więc wspólnicy odpowiadają za dług odrębnego podmiotu, jakim jest sama spółka (za cudzy dług).

Zainteresuj się także:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*